dinsdag 8 oktober 2013

Spaghetti Festijn 16 November 2013

Boys,


Haalt al ulle familiebanden nog ne keer aan, bezoekt uw achternonkel nog ne keer in den home, belt al uw exen nog ne keer op (Impanis oppassen da ge ni achterover valt van uw GSM factuur), lacht ne keer naar uw buren, brengt de collega's eens een jat kaffee, kortom doet alles wat ge moet doen om zo veel mogelijk volk naar ons spaghettifestijn te krijgen op zaterdag 16 november in zaal de Groenvink te Relegem!



We serveren vanaf 17:00 onze overheerlijke spaghetti, dus mensen die algauw nog ne fond willen leggen voor de mis van 18:30 of zij met kindjes: we zijn er speciaal voor jullie!!
We kunnen serveren tot 2u, dus al wie nog een creuxke heeft tijdens de rit van Cherry Moon naar Carat, springt algauw binnen!

En voor de normale mensen die op een normaal uur eten, komt langs voor ne dikke spaghetti met een goe glas wijn, een stuk toert en dikken ambi in een uniek wielerkader! Ge kunt de kindjes laten loslopen, trainingstips uitwisselen met de toppers, de laatste technische evoluties van de Dura Ace 9000 groep bespreken met kenners, uw madam in the mood brengen met een glas Cava, alles wat een wielerliefhebber en zijn familie nodig hebben op ne zaterdagavond zal er zijn.

Een Uniek Team Pansj Evenement, wees erbij en help uw lokale sportclub!

zaterdag 5 oktober 2013

Weekend Saint-Hubert : zondagsrit


Pansjers,
Gisteren was de laatste dag van ons fameus verjaardagsweekend voor de Scalle zijne 40ste en het programma bestond uit een korte maar stevige rit van 33km door en rond de bossen van Libin. Stevig zou het zeker worden, remember de hoogteverschillen van gisteren! Soit, de happy few waren deze keer Scalle, Jerre, Ruud Rakeet, TomS, Arno, Fele en mezelf. Het begin van de tocht was al een goei opwarmerke, een paar km over asfaltwegen, ma toch al stevig bergop, kwestie van het zuur in de beentjes al te activeren. Het gps-machien dwong ons uiteindelijk toch linksaf een boswegeltje in en als dat de maatstaf zou worden voor de verdere tocht, dan zaten we goed : super paadje, goe berijdbaar op en af en dwars door de bossen, gene levende ziel te bekennen, neig skuun! Al snel bleek dat de Jerre zijnen dag nie had, vloeken en sakkeren op diene klote mtb, we moesten al onze overtuigingskracht aanwenden om em toch nog een paar km mee te sleuren! De eerste aansluiting op het asfalt was voor hem het teken om rechtsomkeert te maken naar de chalet, toch respect om zo zonder enige dikke-banden ervaring mee te gaan, nie simpel! Wijle verder en de baantjes werden alleen maar beter : super singletrack met het nodige pittige klimwerk, het betere mtb qua. Het tempo zat er stevig in, er moest niet te veel gewacht worden, iedereen genoot duidelijk met volle teugen van dees tripke. De temperatuur was ook aangenamer, gene koude noorderwind, ma wel een flauw zonneke, super! Een paar keer srieus doorgevlamd op de brede grindwegen, dan komt het kind in iedereen naar boven, wat moet ne mens meer hebben? Het hoogtepunt van de dag was voor mij de ontdekking van een “kerstboomveld”  waar volgens onze voorzichtige schatting 100000 boompkes klaarstonden om naar de Vlaamse huiskamers verscheept te worden. Zelfs het prijsetiket hing er al aan : 14,95€ voor een buumpke, das een kleine 1.5 miljoen! Er zijn percies toch slumme Walen in dit land… De laatste kilometers leidden ons dwars door nen bos, bijna recht omhoog, die 21% op de gps waren dan toch juist! Een prachtige rit, content dat we die nog gebold hebben. De sfeer zat er ook weer goed in! Aan de chalet was het alle hens aan dek om zo snel als mogelijk huiswaarts te keren, moeder de vrouw verwachtte mij al tegen de middag en was ewa ongerust aant worden, getuige de telefoontjes naar Jerre en Pierre. Om het kort en krachtig samen te vatten : een super weekend met super vedetten! Voor mij mag dat ieder jaar georganiseerd worden, no problem!
Stats : 33.8km, 636 hoogtemeters, gemiddelde temp 1.6° (min0°-max8°)

Scalle op ‘halve kracht’

Wanneer het echt niet gaan, is het de gewoonte dat onze Scallio een wandelingske gaan maak met zijne velo… het was deze weekend niet anders… ‘tuurlijk word het hem vergewen omdat hij al een dagske ouder is… maar geloof vooral niets ervan dat hij op ‘halve kracht’ meedoen… er zit meer in dat halve-batterij dan in veel andere hen volle batterijen…
CLICK HIER –> Scallio int bos

TEAM PANSJ DOES XC GP CUP GERTRUDE

Boys,
Het weer was van de partij voor de jaarlijkse XC cup in Steenhuffel. Tot 2 min. voor de start giette het zoals nen echte Moesson… Scalle en GPS waren ook van de partij om ne keer serieus uit te pakken. Sliderdude moest afzien van deelname door een gebrek aan vel rond de middelpartij, dus er werd enkel gestart in de 40+ categorie.
Na een korte opwarming van 6min. en het noodzakelijke caffeineshot (SIScaffeinegel+redbull) gingen de boys er tegenaan. Na 1 ronde was de smile op de gezichten al omgeslagen in een grijze, slijmspugende rochelsmikkel bij beide coureurs.
De aansluiting met de toppers was net niet grijpbaar gezien het semi-professionele statuut van de topbikers, desalnietteplus gingen de boys serieus op in hun plicht; zwoegend door de modderbrij bleven ze rond de 10 plek hangen.
GPSkey vergde veel van zijn gehuurde 29er, zoveel zelfs dat wanneer de 29 niet meer kon, GPSkey bleef trappen, zelfs toen hij op t grond lag en de wielen van de 29er geen grond meer raakte. Opgaan in de hysterie, heet dat dan…
Scalle ging op zijn elan door, zichzelf steeds motiverend door slogans tegen zichzelf te roepen als ” t’es oep!”, “t’es gedaan” en “pfff,stopt er toch mee!”
De 2 moedigste deelnemers van Team Pansj zwoegden zich naar een 11de en 14de plaats (denk ik) waarna de coach hen opwachtte met warme kledij en een redbulleke voor de recup. De gemiddelde hartslagen spraken boekdelen over de geleverde inspanning.
Boys, ge hebt het weer gedaan en ik had spijt da k de reputatie in de +30cat. niet kon verdedigen! Allen daarheen in 2013! geen excuses!
Sliderdude

XC cross Gertrude : bollen of spijven




Pansjers,
Gisteren stond de XC-cross van Gertrude in Steenhuffel op het programma, een jaarlijks weder kerend evenement waar ge u ne ke goe kunt laten gaan. De bedoeling is om met een MTB een cyclocross parcours zo snel als mogelijk af te bollen zonder te spijven. Steenhuffel is zo plat als een vijg, wat is daar dan zo moeilijk aan zal menigeen zich terecht afvragen. Wel het antwoord is redelijk simpel : de voorbij dagen heeft het oude wijven geregend, wat maakte dat het parcours er redelijk vettig bij lag, het tempo ligt zeer hoog en ge moet 50min vollen tuub alles geven. 50min, want de Scalle en mezelf waren voor de eerste keer ingeschreven bij de Masters 40+, Sliderdude stond langs de zijlijn als superbe coach! Tijd om te verkennen was er niet, om op te warmen ook niet, dat gingen we  wel doen tijdens de koers! Het startschot was nog maar net gegeven of 43 zotten vlogen als ne pijl uit nen boog op de eerste veldstrook af om dan te konstateren dat de modder metershoog lag, de velden lagen er als verzopen bij, de enige stroken waar er wat recup mogelijk was, waren de paar stukskes asfalt, en dan nog! Mijn start is traditioneel nie echt goe, achtervolgen en in het ritme geraken was de boodschap. Scalle was er al vanonder gemuisd, op jacht naar de kopgroep, ik daar een paar posities achter. De eerste toer was vooral kwestie nie te spijven met den hartslag constant in de rooi zone, de keet op de gruute plateau en meer op kracht dan op souplesse overal heelhuids proberen door te spartelen/glijden. Ik had de velo van Deerepower geleend, nen op en top geprepareerde 29er. Als de moed mij dan toch efkes in de schoenen zonk, moest ik maar gewoon naar beide boodschapjes op het stuur kijken om er weer vol tegen aan te kunnen gaan, steun van Team Pansj kan toch schoon zijn! Soit, het was meer verzuipen dan zwemmen en ik heb mij meermaals afgevraagd wat ik daar feitelijk allemaal aan het doen was, ma ja. Onderweg nog ne goeie 360° schuiver gemaakt (blijven stoempen poit, blijven stoempen), te veel PK’s op het achterwiel ge kent da, om dan te eindigen op een 14de plaats of zoiets, Scalle 11de. Naar het einde toe hebben we nog wat rijdende lijken opgeraapt, de fond is er toch!  We hebben ons best gedaan en ewa gebold dees weekend! Als uitsmijter nog e grafiekske van mijne hartslag, moyennen van 179bpm, terwijl de max momenteel op 188bpm ligt, dat is de letterlijke omzetting in de parktijk van serieus in het rood gaan! Tamusement en tot ergens ten velde!

De 10 geboden van het veldrijden bij nachte…

Gij zult uwen vrienden mede nemen…

Vanwege de verhoogde risico’s op valpartijen en near-misses is het aangewezen om dit te delen met uwen vrienden. De eenzame momenten in de pikdonkere bossen worden zo ook veel minder angstaanjagend! Aangezien het veldrijden traditioneel afgesloten wordt met het nuttigen van enig gerstenat helpt het uw imago als je hier met een vrolijk bende kan aan deelnemen in plaats van alleen aan het eind van den toog uw kasteelbierkes binnen te gieten.

Gij zult enen lamp voorzien…

In den bos staan geen lantaarnpalen. Er rijden ook geen auto’s wiens licht ge zou kunnen bezigen…. Dus is het aangewezen om twee lampen mede te nemen. Eén lamp op de fiets (het stuur is de meest aangewezen plaats) en één op uw helm. Waarom op uw helm nog één? Als je naast U een lawaai hoort aan 30km/u is het handig dat ge met de lamp op uw kop eens kunt zien… Altijd handig als er een bende meuttens naast u in de wei mee jogt…

Gij zult genen angst hebben…

In den bos is het donker. Pikkedonker. Als ge op de zak vliegt en uw lamp ligt 12 meter verder, stay cool and relax. The Blair Witch project was in Amerika, niet alhier. Enig ongekend geluid kan hoogstens aanleiding geven tot een extra sportmeet op het zeem, ten allen tijde wordt wenen of snikken vermeden.

Gij zult wilde beestchen aanschouwen…

Bij nachte komen de beesten uit hun nest onder de beschermende omhulling van het duister. Op uwen velo maakt ge geen lawaai (Tenzij ge door het leven stapt met de name Pascalius Leeuw) en dus kom je tot zeer dicht bij het wild. Gisteren in Affligem:  1 vos, 3 reeën en 6 zwarte pieten.

Gij zult U eigen kapot rijden…

Het rijden in het donker is geen geldig excuus om “het een beetje kalmer” aan te doen of een beetje “voorzichtiger” te rijden. Ten allen tijde dient er diep gegaan te worden. De duisternis verbergt alle afleidingen, het is alleen jij, de fiets en de baan in uw licht. Al de rest is afleiding.

Gij zult aan de bevoorrading een jeneverken drinken…

Het is herfst, het is donker, nat en koud en dus moet ne mens een bekke extra mazout hebben. Het is algemeen geweten dat Jenever de harten verwarmt en het vertrouwen opkrikt. En dat hebben we just nodig.

Gij zult U geen vragen stellen…

De veldbaan waar je al 400 keer doorgereden bent wordt in het duister ineens 4 keer uitdagender… De stomste put wordt ineens een levensbedreigende sloot die enkel te overwinnen valt met de jump van uw leven. Men denke hierover niet te veel na, just go…

Gij zult niet in panne vallen…

Dag of nacht, uw gerief staat ten allen tijde in orde! Een derailleurpat rechtwringen is zowiezo al moeilijk genoeg onderweg, ge moet niet vragen in het donker…


Gij zult eens op uwen gezicht vallen…

De crashes bij nachte zijn de meest epic of all. Teneinde ’s avonds nog een bekke straffe verhalen te kunnen vertellen dien je regelmatig een alles of niets manoeuvre uit te voeren. Vroeg of laat resulteert dit in de gewenste spectaculaire crashes…

Gij zult achteraf nog enen drinken…

Het is avond, de wederhelft ligt met de kroost al in bed, ge hebt U eigen 300% gegeven, het is koud, … Als dat geen redenen zijn om enen te drinken zult ge nooit nog redenen hebben om enen te drinken…