donderdag 28 juli 2011

TC Orval: Verslag C-ploeg (Jerre)

Inleiding:
------------

Donderdag 21 juli 2011: voor sommige landgenoten is het de nationale feestdag.... Onnozelaars dus...

Voor Pansjers is dit ook een hoogdag maar dit jaar dan één van een héél ander kaliber want het is immers de dag dat de befaamde Trappist Classic wordt gereden... Dit jaar stond de zwaarste van allen op het programma: Wemmel - Orval. Maar liefst 220 km lang en rond de 2500 hm te overbruggen... Zelfs een getraind renner zou hierbij een bannaneke meer gaan eten...

Zoals het een échte club betaamd is er een rangorde. Zoals bij de dieren. In onze club - de Pansjers - is dit niet anders. Er zijn toppers, sub-toppers en C-renners... Om aan deze rangorde gevolg te geven was er vooraf duidelijk afgesproken dat de toppers de volledige afstand van 220 km zouden overbruggen. Mindere goden gingen het - hun beperktere capaciteiten indachtig - iets inkorten... Zij kozen om te vertrekken in Hastière en daar bij de groep aan te sluiten om zo samen naar Orval te rijden... Allez, min of meer samen dan...

Hieronder kan je lezen hoe deze C-renners deze dag hebben beleefd: het stukske Hastière - Orval dus... De Trappist Classic 2011: the Pussy Version.


Verslag:
------------

Den 21e juli om 8u30 's morgens draait Felendale mijn parkingske op... Al volledig in ornaat en onder begeleiding van zijn vaste co-piloot Pierre... Ze staan duidelijk onder stress... "Allez Jerre, we zijn weg eh"... Vélo en sportzak in de camionette geroeffeld en wijle weg... Eindelijk, het startschot is gegeven. No way back.

Via den E411 naar het zuiden van het land gereden... Het landsdeel waar we eigenlijk niet zoveel komen , maar bon, soms terecht... De doorgestuurde filmkes van "Dikkenek" indachtig... Op de autostrade zoals verwacht: sfeer, ambiance en ballen gelachen in de camionette... Dit is ook een stuk van Team Pansj... Niet te onderschatten...
Terwijl ik aan de boys denk die vanaf 6u30 al aan het trappen zijn, stoppen Fele en Pierre niet om van hun flessen carbo-load te zabberen... En maar zwelgen... Ik kon niet zeggen dat ze niet voorbereid waren. Mooi zo.

Na anderhalf uur komen we eindelijk aan in Hastière, camionette geparkeerd en ons beginnen omkleden... Alles nog eens gecontroleerd en dan een beetje nerveus beginnen doen tegen elkaar... "Zou ik mijn regenvest aandoen"? "Staan mijn banden hard genoeg?" "Ligt mijn haar goe"? Met verstomming kijk ik naar den tros bananen die Pierre meeheeft... Daar geeft ge gans Mazel eten mee, nondedjuu...

Na een tijdje komen Toine en mama Lion toe, onze vaste logistieke medewerkers bij dit jaarlijkse evenement. Toine is het duidelijk al gewoon... Hij parkeert de camionette gezwind, zwaait direct een fluo vest over de motorkap en haalt met volle geweld zijn seingeversplakske boven... Dit alles in een toptijd van 3 sec. 45 hondersten... Vergelijk het een beetje met een pitstop in de F1... Alles komt aan op details en snelheid. Rotsen in de branding zijn het... Nondedjuu, respect.

Fele kan hem weer niet houden en bolt een paar keer weg en weer... Pierre duwt nog wat sandwichen binnen en wijle doen mee....

Toine deelt ons mee, na eerst naar zijn uur- en ritschema's te hebben gekeken dat ze gaan komen... En ietske later is het van dat: een blauwe pijl stopt aan de camionette: Sliderman wint de tussenspurt in Hastière.

Iedereen drinkt en rust wat uit, we lachen een beetje, en dan vertrekken we allemaal in groep te Hastière. Boenk: direct bergop :-) Een paar kilometer, zachtjes aan maar toch... met ne koude moteur niet zo evident... Boven op de eerste helling zijn de goeie mannen al gaan vliegen... Den Danser, Sliderman, Scalle, GPSK, Fabi-Jan (u kent hem wel, af en toe bolt hij eens met de MTB), Nuisink, Pieter, Steven (ne maat van Fabi-Jan)... Pffffff...... Geen probleem, team C heeft toch beslist om samen te blijven... Arno aka Grindking bolt met ons mee... Een beetje aan het afzien maar deze Zuid-Afrikaanse eik zal niet barsten, hoogstens efkes buigen... De volgende bevoorrading is ongeveer 45 km verder, te Bellefontaine. Rustig peddelen we verder. Prachtige streek: gene meter plat. Bergop of bergaf, ge kunt kiezen. Zoals op café: Maes of Stella.

Via een prachtig uitgestippelde route bollen we verder richting Bellefontaine. Routeplanning is het paradepaardje van onze GPS Keymaster (door sommige teamleden een beetje spottend "de Kabouter" genoemd...). Laten we duidelijk wezen: dit jaar is het parcours tot in de puntjes uitgestippeld en verkend... Tot op de meter. Zelfs op voorhand verslag van gemaakt op de teamsite. Man man man, wat een voorbereiding en planning. Top, top, top. Gene zever. Zonder hem waren we waarschijnlijk richting Duinkerke gereden...

Via het prachtige Bois de Sevry komen we uiteindelijk aan in Bellefontaine. Aan de kerk worden foto's getrokken en daar komt Scalle als eerste boven, die duidelijk van de Bollekestrui een objectief had gemaakt. Eten, drinken en elkaar wat uitlachen... Same shit, different place. In alle drukte geeft Danser een pilletje aan Grindking. Tot op heden kennen we de samenstelling van deze pil nog niet maar waarschijnlijk is het niet gezond... Amfetamines, met een vleugje TB-500 volgens onze teamdokter Pieter...
Na deze korte pitstop werd het effect van de powerpil duidelijk... Grindking kreeg weer vleugels... En dan spreek ik over vleugels met een spanwijdte van 3 meter... Jawadde, van de hemel naar de hel en terug naar de hemel noemen ze dat...

Alles ging terug iets vlotter en uiteindelijk, na heel veel bergop en bergaf en veel koeien te hebben gezien kwamen we aan in Florenville. Nog een kleine 8 km op de teller van de GPS en ik moet zeggen... ik was er niet vies van. Iets te weinig voorbereid aan de start gekomen maar goed... Ne coureur wordt slimmer als 'em op zijne vélo zit, zeggen ze dan... In de hoofdstraat zijn we dan rechts afgedraaid en het straatnaambordje gaf ons hoop: Route d'Orval. In dalende lijn en in een soort ploegentijdrit naar Orval gevlamd, Garmin-Cervélo was er niks tegen... Direct naar het hotel gereden en daar nog de laatste 10 km van de rit naar Alpe-d'Huez gevolgd... Nen dag in functie van de koers dus.

Na een paar frisse pinten, Leffes, cola's en ander vocht... een goeie welverdiende douche op de kamer, zalig :-) Samen met Danser lachen we onze buren een beetje uit... Een Giproc-muren-hotel heeft zo zijn voordelen ;-) Ondertussen waren Sliderman en Pierre naar hus vertrokken wegens andere verplichtingen...

Aan tafel: sfeer, ambiance en allemaal coureurs die content en fier waren dat ze er geraakt waren. Ieder met zijn capaciteiten en trainingsuren indachtig. We genieten met volle teugen en lachen Nuisink wat uit omdat hij persé fritten wou eten... Kroketten waren niet goed genoeg voor mijnheer :-) We laten het niet aan ons hart komen en eten die van GPSK ook nog op!!!!

En dan op tijd in de nest: maffen.

In naam van iedereen: nen dikke merci aan de familie Lion voor de logistieke steun!! Het was weer perfect georganiseerd. En ook aan GPSK natuurlijk voor de perfecte voorbereiding en de boeking van het hotel... Top gedaan mannen.

En aan het team natuurlijk voor een prachtige rit en dag!!

Vive le vélo.

Greets,
Jerre

PS: zoals reeds gecommuniceerd in Orval zal de volgende editie van de TC gereden worden naar Westmalle. Inschrijvingen voor dit evenement zijn mogelijk vanaf 15 juni 2012.
En nu is het wachten op GPSK.... :-) zodat we al stilletjes kunnen beginnen opwarmen voor de volgende editie... Zalig!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen