zondag 16 september 2012

Trappist Classic 2012: Westmalle!




Na de killer-editie van 2011, Wemmel-Orval, was de opgave duidelijk voor 2012: 
  • Wemmel - Westmalle
  • iedereen mee
  • een rit die toch iets anders is dan de wekelijkse rit rond de kerk
Vermits Wemmel in vogelvlucht slechts 75 km van Westmalle ligt kreeg GPS Keymaster een vrijgeleide voor het parcours dat minimum 130 km moest zijn.Over die vrijgeleide hadden we misschien beter wat afspraken gemaakt...


 

Na veel gepalaver (daar zijn we sterk in de laatste tijd) werd de uiteindelijke datum vastgelegd op 15 september. Enig nadeel van deze datum: den Danser kan dan niet mee, maar helaas,soms moet men knopen doorhakken! Zonder Danserke zijn we wel een sterke koptrekker kwijt en zeker ook 2 of 3 chasse-patat minder rijk, maar helaas kon het niet anders.

De trainingsperiode kwam ten einde met de Gordel op 2/9 en de 3 Provincieentocht op 8/9, de geplande 150 km mochten geen probleem zijn!  Iedereen had hier naartoe gewerkt, zelfs Felix had twee weken achtereen gereden. Als diene binnen de 10 dagen twee keer buitenkomt met de vlo dan weet ge dat het serieus is.


Op racedag zelf was ik al om 6 uur uit de veren. Ik had met Felix en Benny afgesproken om 7:15 bij mij, dan had ik nog tijd genoeg om mij klaar te maken en te ontbijten. 150 km rijdt ge ni op wa Cecemel en een banaan uit. 

Om 7 uur stond de Fele al op den oprit. Het is algemeen geweten dat er iets in de lucht hangt als diene te vroeg is. Benny kwam er vlotjes door om 7u15, die moest eerst nog bokes plekken voor zijn 4 kinderen.
Alles ingeladen, in de Fele zijne camion ziede met moeite 4 fietsen liggen zo groot dat da spel is. De rit van Mazenzele naar het SKC was in tegenstelling tot 2 jaar geleden zeer rustig. Bizar. Als de Fele zo kalm rijdt, dan is em ofwel ziek, ofwel in opperste staat van concentratie voor de start van de Trappist Classic.

Aan het SKC was het nog kalm, da's normaal, de echte toppers komen ook pas twee minuten voor de start uit hunnen teambus. Hier en daar een klapke doen, goeiendag zeggen, de collega's hun benen monsteren, het hoort er allemaal bij. Een beetje taktiek was er ook al bij, Felix en ik bespreken al waar we de eerste cartouche gingen lanceren. 

Terwijl de echte vedetten in hun pimp-my-rides toekomen aan het SKC, steekt de Felix me al een gelleke toe: "Hier Pierre, 15 min voor den depart den eerste pakken." WTF? Is dat hier den omgekeerde wereld of wa? De Fele die mij komt bevoorraden op de juiste moment? Normaal moogt ge al kontent zijn als em zijne vlo ni vergeet! Hier is duidelijk meer aan de hand...

 Stillekes-aan nemen de Team Pansj kleuren de parking over. Enkele nieuwelingen, enkele klasbakken, een paar subtoppers, alles is aanwezig voor een superrit. Naast deze lelijke venten staan er ook 3 klasse-dames klaar om de Service Course te doen. Camille, Sylvie en Lieve zullen onze veilige thuishaven zijn zo ver van huis tijdens deze rit.

Het moet gezegd, als ge iets lang genoeg herhaalt dan luisteren de mensen vroeg of laat wel! Iedereen is op tijd aanwezig, alle fietsen zijn in orde, er moet niks meer opgepompt worden, we worden stillekesaan een gerodeerde topploeg. Zelfs de Fele had zijn Supersix gekuisd, hij mag er mee gaan ophouden, want de mensen gaan hem gewoon ni meer geloven!



Voor alle duidelijkheid hieronder nog eens de deelnemerslijst:

  • GPS Keymaster: als hij er ni was, waren we direkt café 't Hoekske binnen gereden.
  • Nuisink: eindelijk nen otto gevonden die zijn prestaties op de fiets benadert.
  • Scallio: Beweert een knie-operatie ondergaan te hebben, maar is nooit gestopt met knallen volgens da wij weten.
  • Pieter: Tussen de gyproc plakken en de ramen zetten nog effe 150 km blazen als voorbereiding op zijn weekendje Ardennen. 
  • Jerre: Laatste keer knallen op de fiets voor de vakantie in Singapore. Hij zal het ook maar 8457 keer zeggen vandaag dat em naar SingaWhore Singapore gaat.
  • Jan Ullrich: Het onderhoud van de mainframe van Facebook gebeurt tijdens de Trappist Classic, want dan zijn ze zeker dat Jan 6 uur lang niet online gaat.
  • Fabijan: Net terug geland op Zaventem na 6 dagen "niks" doen op Tenerife. "Niks" doen, dat kennen we. Ook nog "niet veel" gereden van't jaar. Sure.
  • Benny: nieuweling in de groep. Na 20 minuten heeft em al met iedereen geklapt. Erger dan een vrouw, ah zo nen babbelaar. Staat wel verdacht scherp. Trainen in't zwart? Zou em dat durven?
  • Rudy: Tijdens de Gordel voor het eerst op ne koersvlo gezeten, nen Bianchi dan nog wel! Nu klaar om 150 km mee te vlammen.
  •  Arno: Deze 150 zijn voor hem wel het minste. Als je binnen 2 weken de Ironman in barcelona doet, dan is dit kattepis.
  • Felix: alom gekend, nog nooit zo goed voorbereid geweest. Kan wel eens den underdog van de rit worden. 
  • Tom: na alle wedstrijden van de afgelopen weken is dit wss een cooldown ritteke.
  • Toine: Toine zou graag eens "een stukse" mee rijden.
  • Ikzelf: Klaar om 150 km te rijden. Keep on Snacking.




 
Indrukwekkend Peloton.
 De start verloopt na de verplichte foto-sessie vrij vlot. We zijn weg om 8:04, dat is een nieuwe record, we zijn nog nooit zo op tijd geweest. Nuisink roept al nen eerste keer "De moyenne he mannen! De moyenne!"
De rit verloopt nu nog over gekend terrein. Via Meise (de markt is al in gang) naar Kapelle od Bos, stillkekes-aan Rodal Country binnen rijden. Kapelle, Tisselt, Leest, langst water, das hier allemaal gekend, no worries. De blauwe brug over in Rumst, links naar de tweede brug en naar Rechts. Rechts? Maar we steken hier altijd over! Reuteketeut zegt GPS Keymaster, hier naar rechts. Wijle naar rechts dus. En ineens lijkt het SKC al een stuk verder achter ons te liggen.

 



De eerste vaststellingen kunnen genoteerd worden in het peloton:


  • GPS Keymaster heeft alles onder controle. Iedereen hangt in de groep en iedereen is goed mee.
  • Toine vlamt lustig mee op zijne Cannondale Quick.
  • Iedereen praat bij met zijn gebuur.
  • Hoe dat we ook rijden, we hebben vanaf Leest tot hier geen 100 meter gereden zonder water links, rechts of langs de twee kanten te zien.
  • Het materiel is in topform. Geen pannes, geen bijregelingen, alles draait als een horloge. 



Na een bijzonder vlotte 55km komen we aan de eerste bevoorrading. Die tegelcentrale had waarschijnlijk al lang niet meer zoveel volk op zijne parking gehad. Zoveel lawaai ook niet waarschijnlijk. Zoveel in zijn haag gepist ook ni waarschijnlijk. Ik pak een sandwicheke, vul de drinkbus bij en neem een gelleken aan van de Felix. Na 15 minuten rijden we door. De tegelcentrale zijn haag en onkruid groeit nu aan 5cm/u.


Jan zijne nagel
Na nog een kalme 10 km belanden we ineens op een loskade van een of andere betoncentrale. Slijk, gravier, putten, alles wa ge wilt voor de betere MTB-rit. Ne kilometer verder begint de Jan zijne vlo raar lawaai te maken. Platte band. Ne nagel van 3 cm dwars door zijne band. Wie rijdt er nu ook met zo'n banden nen mtb rit? Zoals de traditie wil vliegen de specialisten op Jan zijne vlo. Hij heeft genen tijd om te pissen of zijnen band is al vervangen. 












Het schrikkeltochtwegske
We rijden allemaal verder tot ineens GPS man ons doet stoppen op de kade waar niks is. Van de vlo, de fiets op de schouder en de spoorweg oversteken. Gps Keymaster zijn scouts roots komen naar boven, dit bosje had ideaal geweest voor een schrikkeltocht! Maar we zijn gekomen om te fietsen! Effe spookrijden op 't vlopad, de ring van Herentals oversteken en terug verder langs het water . Een chance, ik werd al ongerust, 300 meter zonder water, we zijn dat niet meer gewend.













Vanaf hier wordt het super-rustig en prachtig qua uitzicht. Weinig volk, schoon waterkes, ne mens zou der kalm van worden. De Jerre, voor wie deze 150 km niet rap genoeg kan gaan (want hierna is em weg naar Singapore) vlamt een bekke wild het vlopad af en de baan op en Boem, spaak kapot. We kennen het liedje van in Westvleteren nog: spaak los = wiel krom = mottig worden als ge der achter rijdt. Jerre is genen bleiter, zet zijne rem open en sluit aan. Der zal meer moeten gebeuren om hem niet op diene vlieger te doen stappen dinsdag. 


Voor de rest verloopt alles tot 120 km vrij vlot. Nen Hollandsen dep met zijn voituur wil zich effe midden in de groep nestelen, maar de Mondige Scalle brengt hem op andere gedachten. Toine peddelt nog altijd vlotjes mee alsof em effe naar de bakker achter pistolets rijdt. We weten nu vanwaar de Scalle zijn knaltalenten heeft.

De fietspaden worden iets smaller, we moeten al wat meer opletten dat we niet in elkander haken, maar met Tom en GPS Keymaster op kop vlammen we dit lang recht stuk toch aan een vlotte 30 km/u af. Het lijkt goed mee te vallen, maar der staat toch een venijnig windje pal op de kop. Een geluk dat de toppers hier de kop overpakken...



Na dit stuk belanden we ineens in Turnhout aan het water (wie had dat gedacht) voor de tweede bevoorrading. We hebben al 120 km op den teller maar de meesten staan er nog fris op. Ik vlieg de graskant in want ik moet zo hard pissen dat er een bourage gaat kapotvliegen als ik ni rap kan lossen. Kan toch verdomd deugd doen ze .


Na deze bevoorrading is het nog 35 km tot aan de abdij. Traditiegetrouw worden de toppers nu nerveus. Toine is ni nerveus, maar Toine wil ni stoppen. Als ge 120 km kunt bollen kunde ook 150 bollen. De camionette is voor vrouwen. Toine heeft gelijk. Team Pansj : Samen uit, samen thuis.

We passeren een cafe waar een homo-meeting aan de gang is, allemaal mannen in zwart leer en jeanette-moto's voor de deur. Team Pansj zou Team Pansj ni zijn als we hier geen klein goedbedoeld grapje over maakten...

En dan, ineens, zonder waarschuwing, Linksaf, weg van't water. Links en rechts van U grond. Gewoon grond. Gelijk In Mazel, links een huis, rechts mais. Links een bos, rechts een wei. Geen water meer. Alleman in de war, der moet een bekke gehergroepeerd worden want niemand weet nog goed wat ze moeten doen. GPS Keymaster heeft moeite om de bende bijeen te houden. De toppers zouden derop en derover rijden, zo nerveus da ze staan. De koersinstincten zeggen dat de meet nadert en nu ni springen is regelrecht tegen alle regels van het koersen ingaan! GPS Keymaster doet een toegeving, we bollen nu een bekke rapper, maar duidelijk ni rap genoeg voor sommigen.

Ineens, links op de baan, Tom weg aan een snelheid die toch wel velen doet verschieten. Scalle gaat, Nuisink mee, ik denk ni na en spring ook mee. Mijn nieuw machien is een bekke nerveuzer dan de vorige dus ik vlieg al bekan over mijn stuur van zodra ik aanzet.Ik kan een bekke mee, maar miljaar die gaan rap! Benny komt mij voorbij gereden alsof em Roadrunner is, da trainen int zwart werpt duidelijk zijn vruchten af...

De gebrekkige parcourskennis van de toppers zorgt ervoor dat alles terug samen komt, maar de toon is gezet. Der is ni veel vandoen nu om den boel te doen ontploffen. We draaien de laatste steenweg op, vanaf hier nog 2 km. Nu is er geen houden meer aan, weg kennen of ni, nu wordt er gegaan. Ik zit verrassend genoeg in de voorsten helft en zie de snelheid omhoog gaan. Ineens rijden we 40km/u, 45km/u en het stopt ni.

Der gaat gesprongen worden. Ik weet niet wie, maar der gaat gesprongen worden. Ik denk ni na en probeer het wiel voor mij te houden. De gps geeft achteraf 48km/u aan. Ik probeer vooral ni in de weg te rijden voor de toppers die gaan springen. En dan gebeurt het. We springen. We springen de parking van het café op. Een kleine miscalculatie en ineens zijde der. Gedaan. 152 km gereden, geen ongelukken, iedereen binnen en den Toine zo content als iets.
Rollend Materieel Team Pansj

De meters en de peters op het terras weten niet wat er hun overkomt als Team Pansj het terras overvalt. Maar dat is een ander verhaal.

De slotbeschouwing: Wreed schone rit gedaan, iedereen gelachen en gezeverd en ondertussen 152 km gereden. Meer moet dat niet zijn...

  • GPS Keymaster: wist elke borduur liggen deze rit. Prachtigen toer uitgestippeld.Ondertussen nog een bekke kop trekken. Diene wordt allen maar beter met de jaren.
  • Nuisink: allemaal spielerei voor de Steven. Vanvoor kop trekken, vanachter gaan verhaalkes vertellen, af en toe ne keer "De moyenne!" roepen, de mensen ne keer duwen. Steven was overal tegelijk.
  • Felix: Rijden, vertellen, lachen, gelleke eten. Repeat x100.
  • Arno: kop trekken, effe doortrekken om ons te kunnen filmen, de man nadert zijn topniveau...
  • Fabijan: was toch weeral mee in de kop in de finale. Nog ni te veel gereden van 't jaar.
  • Scalle: ni veel gezien van een revalidatie. De toppers staan er altijd rapper terug als de gewone mens.
  • Benny: Zal waarschijnlijk direkt overgaan naar de A ploeg als em zo verdertraint.
  • Ruud: Lustig rondpeddelen op zijne Bianchi.2 maand geleden wist em nog ni wat ne vlo was.
  • Pieter: Veel gebabbeld van't jaar, was er telkens bij in de kop.
  • Jan Ullrich: De trainingsritten in de Provence hebben geholpen. Van gans de dag ni van zijne kleine plateau afgeweest.
  • Tom: Halverwege gezegd dat mijne zadel 0,5cm naar beneden moest. Ik reed van de slag 2 keer zo vlot. Auteur van de  snelste ontsnapping van de dag.
  • Jeroen. zelfs met een scheef wiel uitrijden en blijven lachen.
  • Toine: Respekt. Geen andere woorden voor.
  • Ikzelf: goed gereden, goed gelachen, t was plezant!
Volgend jaar Hamont-Achel, we zullen er weer eens een topeditie van maken!








1 opmerking:

  1. Voorwaar een schitterend en accuraat verslag, de spreekwoordelijke nagel op de kop!
    Bij deze mijn oprechte excuses voor het saboteren van de eindspurt...ma kvond het toch e goeke!

    BeantwoordenVerwijderen