zaterdag 5 oktober 2013

XC cross Gertrude : bollen of spijven




Pansjers,
Gisteren stond de XC-cross van Gertrude in Steenhuffel op het programma, een jaarlijks weder kerend evenement waar ge u ne ke goe kunt laten gaan. De bedoeling is om met een MTB een cyclocross parcours zo snel als mogelijk af te bollen zonder te spijven. Steenhuffel is zo plat als een vijg, wat is daar dan zo moeilijk aan zal menigeen zich terecht afvragen. Wel het antwoord is redelijk simpel : de voorbij dagen heeft het oude wijven geregend, wat maakte dat het parcours er redelijk vettig bij lag, het tempo ligt zeer hoog en ge moet 50min vollen tuub alles geven. 50min, want de Scalle en mezelf waren voor de eerste keer ingeschreven bij de Masters 40+, Sliderdude stond langs de zijlijn als superbe coach! Tijd om te verkennen was er niet, om op te warmen ook niet, dat gingen we  wel doen tijdens de koers! Het startschot was nog maar net gegeven of 43 zotten vlogen als ne pijl uit nen boog op de eerste veldstrook af om dan te konstateren dat de modder metershoog lag, de velden lagen er als verzopen bij, de enige stroken waar er wat recup mogelijk was, waren de paar stukskes asfalt, en dan nog! Mijn start is traditioneel nie echt goe, achtervolgen en in het ritme geraken was de boodschap. Scalle was er al vanonder gemuisd, op jacht naar de kopgroep, ik daar een paar posities achter. De eerste toer was vooral kwestie nie te spijven met den hartslag constant in de rooi zone, de keet op de gruute plateau en meer op kracht dan op souplesse overal heelhuids proberen door te spartelen/glijden. Ik had de velo van Deerepower geleend, nen op en top geprepareerde 29er. Als de moed mij dan toch efkes in de schoenen zonk, moest ik maar gewoon naar beide boodschapjes op het stuur kijken om er weer vol tegen aan te kunnen gaan, steun van Team Pansj kan toch schoon zijn! Soit, het was meer verzuipen dan zwemmen en ik heb mij meermaals afgevraagd wat ik daar feitelijk allemaal aan het doen was, ma ja. Onderweg nog ne goeie 360° schuiver gemaakt (blijven stoempen poit, blijven stoempen), te veel PK’s op het achterwiel ge kent da, om dan te eindigen op een 14de plaats of zoiets, Scalle 11de. Naar het einde toe hebben we nog wat rijdende lijken opgeraapt, de fond is er toch!  We hebben ons best gedaan en ewa gebold dees weekend! Als uitsmijter nog e grafiekske van mijne hartslag, moyennen van 179bpm, terwijl de max momenteel op 188bpm ligt, dat is de letterlijke omzetting in de parktijk van serieus in het rood gaan! Tamusement en tot ergens ten velde!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen